Amaru Maru…Η πυλη των Θεων ;

Θέμα Έκπτωτος Maru…Η πυλη των Θεων ;!;

Περού...μια χώρα γεμάτη μυστήριο..θρύλους...ένας τόπος οποu έχουν κατοικίσει και μεγαλουργήσει μερικοί εκ των πιο παράξενων και μυστήριων πολιτισμών του πλανήτη αυτού...



Στην  ευρύτερη περιοχή λοιπόν της λίμνης Τιτικάκα, στα σύνορα του Περού με τη Βολιβία -  είναι ένα από τα πιο παράξενα μέρη στον κόσμο τόσο από ιστορικής/ αρχαιολογικής σημασίας με τα μυστηριώδη μεγαλιθικά μνημεία όσο και από μεταφυσικής σημασίας χάρη στους θρύλους – υπάρχει η “Puerta de Hayu Marka”...η Πύλη των Θεών / Πνευμάτων..

Η τεραστια και μυστηριωδης λοιπον πυλη βρισκεται 35 χλμ απο την πολη Puno, στα ορη Hayu Marca...ενα μερος που οι ιθαγενης τρεφουν μεγαλο σεβασμο απο τα αρχαια χρονια, καθως την θεωρουν ακομα  και σημερα ως την «Πολη των Θεων»,  - κατι που δεν εχει εξερευνηθει ακομα εξαιτιας της βραχωδους επικινδυνης περιοχης.

Ακομα και σημερα που μιλαμε...καμια πολη δεν εχει ανακαλυφθει, αλλα πολλοι απο τους βραχωδης σχηματισμους της περιοχης μοιαζουν εκπληκτικα με τεχνητες κατασκευες.

Το συγκεκριμενο Αmaru Maru ειναι ενας τεραστιος πετρινος σχηματισμος, που αποτελειτε απο γιγαντιους ογκολιθους που φαινονται να ειναι τεχνητα λαξευμενοι και τοποθετημενοι ο ενας πανω στον αλλον. 

Στο κεντρο τους βρισκεται ενας τεραστιος ογκολιθος διαστασεων 7 επι 7 μετρων...μια τεραστια πετρινη πλακα.. 

Το πιο περιεργο απο ολα ωστοσο ειναι οτι στην βαση του εχει λαξευτει μια... « Πυλη» με διαστασεις 2 επι 2....η οποια δεν οδηγει πουθενα !;!

To μυστηριο ωστοσο δεν τελειωνει εδω..καθως στην «Πορτα» αυτην υπαρχει μια μικρη στρογγυλη υποδοχη...ενα βαθουλωμα..

Το θεμα ειναι...τι κανει αυτη την μυστηριωδη «Πυλη»..τοσο ενδιαφερουσα..; Γιατι καποιος να μπει στον κοπο να κανει μια πυλη...στο πουθενα;!!;

 

Θρυλοι..

Οι θρυλοι των Ινκας λενε οτι πορτα αυτη αποτελεί μια πύλη εισόδου σε άλλους κόσμους, στην πατρίδα των αρχαίων Θεών του Περού, που κατέβηκαν από τα άστρα και δίδαξαν τους ανθρώπους.

Αναφερουν ακομα οτι για πολλες γενιές, Σαμάνοι έχουν έρθει για να εκτελέσουν τα τελετουργικά και να προσευχηθουν  σε αυτό το μυστηριώδες πέτρινο τοίχο γνωστό ως Puerta De Hayu Marka, ή «Πύλη των Θεών».

Υπαρχουν ακομα θρυλοι που αναφερουν ότι ο πρώτος ιερέας, που είναι γνωστoς ως Amaru Meru, ήρθε σ 'αυτούς από αυτή την πόρτα. 

Ακομα αναφερόταν πως στους παλιούς χρόνους, μεγάλοι ήρωες πήγαιναν να συναντήσουν και να ενωθούν με τους θεούς τους και πέρναγαν μέσα από την πύλη για μια νέα αθάνατη ζωή, και σε πολλές σπάνιες περιπτώσεις εκείνοι οι ήρωες - άνθρωποι επέστρεφαν, περνώντας μέσα από την πύλη, με τους θεούς τους για να “επιθεωρήσουν όλες τις περιοχές του βασιλείου”.

Aramu Maru και οι Ισπανοι Κονκισταδόρ...

Ένας ακομα  θρύλος λεει  πως τον καιρό των Ισπανών Κονκισταδόρ που έφτασαν στο Περού και λεηλάτησαν την πόλη και όλες τις περιοχές, κλέβοντας χρυσό και πολύτιμες πέτρες των φυλών των Ίνκας, ένας ιερέας των Ίνκας του Ναού των επτά ακτινών του Aramu Maru, διέφυγε από τον ναό με ένα ιερό χρυσό δίσκο γνωστό σαν “Το κλειδί των θεών των επτά ακτίνων” και κρύφτηκε στα όρη Hayu Marca. 

Έφτασε στην πύλη που φυλαγόταν από ιερείς σαμάνους. Τους έδειξε το κλειδί των θεών και έκαναν μια τελετή και τοτε φάνηκε ένα μπλε φως και η πόρτα μετατράπηκε σε υδάτινη επιφάνεια.... ο ιερεας Aramu Maru παρέδωσε τον χρυσό δίσκο στον ιερέα σαμάνο και πέρασε την πυλη και εξαφανίστηκε από τα μάτια τους.

Οι αρχαιολόγοι ωστοσο ανακάλυψαν ένα μικρό κυκλικό βαθούλωμα στο κέντρο της πυλης , που φαίνεται να προσθέτει κύρος στους θρυλους  των Ίνκας... Ειναι αραγε αυτο το βαθουλωμα  η «κλειδαρότρυπα» που χρησιμοποιείται για να ανοιξει η πυλη;

Ο θρύλος κλείνει με την προφητεία πως η πύλη των θεών θα ανοίξει μια μέρα και θα είναι πολύ πιο μεγάλη από ότι είναι τώρα, και θα επιτρέψει στους θεούς να επιστρέψουν …

Η ανακαλυψη

Η ανακαλυψη απο τον δυτικο κοσμο εγινε απο τον Jose Luis Delgado Mamani το 1996 τυχαία κατά την διάρκεια μιας πεζοπορίας στην προσπάθειά του να γνωρίσει την περιοχή , από την στιγμή την οποία η δουλειά του ήταν οδηγός ορειβατών. 

Οπως λεει χαρακτηριστικα..

“Όταν είδα για πρώτη φορά την κατασκευή, λίγο έλειψε να λιποθυμήσω... Είδα σε όνειρο μια τέτοια κατασκευή , επανειλημμένως εδώ και πολλά χρόνια, αλλά στο όνειρο το μονοπάτι προς την  πύλη ήταν στρωμένο με ροζ μάρμαρο . Από την μια και την άλλη πλευρά υπήρχαν αγάλματα στην σειρά και αυτά από ροζ μάρμαρο. Στο όνειρο έβλεπα επίσης πως η μικρή πύλη ήταν ανοιχτή και ένα λαμπερό μπλε φως  προερχόταν από κάτι που έμοιαζε με φωτεινό τούνελ. Μίλησα πολλές φορές  στην  οικογένειά μου για αυτά τα όνειρα , και έτσι όταν βρέθηκα μπροστά σε αυτή την κατασκευή με την μικρή πύλη στην βάση, ήταν για μένα μια Θεϊκή αποκάλυψη. Πως γίνεται να εξηγήσουμε αυτό το περίεργο φαινόμενο;"

Αισθηση και Βιωματα οσων το επισκεφτονται

Οι μαρτυριες ως σημερα (δεν μπορω να ξερω αν ειναι αξιοπιστες φυσικα) μιλανε για μια αίσθηση ενέργειας και περίεργων εμπειριών όπως οράματα άστρων, στήλες φωτιάς και ήχοι από μια περίεργοι ρυθμική μουσική σε οσους ακουμπησαν την πυλη..

Κάποιοι άλλοι ισχυριζονται  πως “είδαν” ένα τούνελ στο εσωτερικό της κατασκευής, παρόλο που κανείς δεν βρήκε ακόμη κάποια σχισμή που να μαρτυρούσε την δυνατότητα κάποιου ανοίγματος στην πύλη...

Ενδιαφερον ειναι το γεγονος οτι  η κατασκευή μοιάζει πάρα πολύ με την πύλη του ήλιου τουTiahuanaco και άλλων 5 αρχαιολογικών χώρων και τοποθεσιών που συνδέονται και ενώνονται μεταξύ τους με ευθείες γραμμές (ένα σταυρό με τις γραμμές που ενώνονται μεταξύ τους στο σημείο που βρίσκονται το οροπέδιο και η λίμνη Titicaca). 

Λέγεται ότι η πύλη γίνεται ημι-διαφανής, όταν ο ήλιος δύει. 

Αρχαιολογικες Ερευνες

Αφου ανακαλυψε την πυλη , ο Mamani επικοινώνησε με τις αρχαιολογικές αρχές του Puno, της Paz και της Λίμας, και αρχαιολογοι  και ιστορικοι των Ινκας εισέβαλαν  στην περιοχή.  

Ακομα και σημερα συγκεκριμενες πληροφοριες δεν εχουν δοθει στο κοινο...

Αυτο που ωστοσο  η επιστημονική γνώμη λεει, είναι πως δεν υπάρχει καμία πραγματική και ορατή πύλη, από την στιγμή την οποία το πλαίσιο και η είσοδος και το πίσω μέρος του τοίχου είναι χαραγμένα και σκαλισμένα πάνω στον ίδιο βράχο. 

Πυλες ανα τον Κοσμο

Όπως και να έχει, «περιεργες πυλες» φαινεται να υπαρχουν σε αρκετα μερη του πλανητη...και παρατηρειται ομοιοτητα στους θρυλους καθως σχεδον ολοι οι θρυλοι μιλανε για την διευλευση Θεων μεσα απο αυτες..

Η πύλη της Νάξου (Πορτάρα) σύμφωνα με τους καθηγητές τις αρχαιολογίας R.Desboroughκαι R. Popham πρέπει να ήταν αντίγραφο μιας αρχαιότερης κατασκευής ενώ η ηλικία της Πύλης της Νάξου, δεν ξεπερνά το 500 π.χ.

Η Χρυσούλα Καρδάρα - κυρίως υπεύθυνη για τις ανασκαφές στο νησί -  λεει οτι ότι δεν έχει στην πραγματικότητα στοιχεία κλασικής περιόδου αλλά είναι αντίγραφο αντίστοιχων πυλών της περιόδου πριν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας, δηλαδή πολύ πριν το 1613 π.χ!!! (θυμίζει την αιγυπτιακή πύλη του Αμπού Σιμπέλ).

Στους Ασσυριους θα βρουμε παλι τετοια παραδειγματα..οπως η Πύλη της Χατούσας ..

Η συγκεκριμένη πύλη διακοσμείται με λέοντες και γρύπες. Η Πύλη της Χατούσας είναι προσανατολισμένη προς τον αστερισμό του Λέοντα, όπως ακριβώς υποδεικνύει και η θέση της Πύλης της Νάξου. 

Στην περιοχή του Wyoming με την ονομασία MatoTeepee, υψώνεται ο «Οφθαλμός των θεών». Σε παράδοση της φυλής των Αrapacho Iνδιάνων υπάρχει καταγεγραμμένα ο θρύλος της ύπαρξης μίας πύλης πάνω εκεί στον λόφο.

Στην Κένυα και στο όρος Kere Nyaga υψώνονται δύο πύλες οι οποίες μεταφραζόμενες σημαίνουν «τα ανοίγματα προς τον ουρανό».

Στο Ιράν υπάρχει ένας λόφος Ushi darena o οποίος μεταφράζεται ως «Ο λόφος του φωτός », διότι στην κορυφή του υπάρχουν απομεινάρια πύλης με την ίδια ονομασία. 

Στην Τανζανία υπάρχει η πύλη OI Doinyo Lengai ( Το πέρασμα στη γη των θεών).

Λειτουργησε η Πυλη;

Με καθε επιφυλαξη θα αναφερθω σε ενα γεγονος ..που εγινε οχι μονο στο Μεξικο και την γυρω περιοχη..αλλα συνεβη και στην Σιβηρια..και στην Σκανδιναβια...

Στις 25 Δεκεμβρίου 2011, πάνω από την πόλη του Μεξικού εντοπίστηκε ενα περιεργο φαινομενο...

Κυκλοφορει ευρεως οτι ηταν λογω ανοιγματος της πυλης..

.

Αληθεια ή ψεμμα..ο καιρος θα δειξει...

Διαβάστε περισσότερα: http://paysanias.blogspot.com/2012/09/amaru-maru.html#ixzz27EWiV13K

ά-Θεος

Σαν κάθε αρχή του χρόνου, λέω να κάνω μερικές ερωτήσεις μπας και μπορέσουμε να φτάσουμε σε κάποιο νόημα σχετικά με το πως λειτουργεί στον ανθρώπινο νου η κατανόηση του περιβάλλοντός του και η θεμελίωση των πιστεύω του.

2012

γιν και γιανγκ

Κάποιος ρωτάει κάποιον άλλον:

"Πιστεύεις στον Θεό;"

Στο σημείο αυτό η συζήτηση, πριν αρχίσει ακόμα, κινδυνεύει να πάρει στραβό δρόμο, εκτός αν η απάντηση είναι:

"Εξαρτάται από τον προσδιορισμό που δίνεις στην λέξη Θεός;"

Να εξηγηθώ: 
Ας πούμε, κουβέντα να γίνεται, ότι κάποιος άνθρωπος, στον οποίον τίθεται αυτή η ερώτηση:

- Πιστεύει απόλυτα την άποψη που προβάλει η επιστήμη, η πυρηνική φυσική και αστροφυσική, και ο Δαρβίνος,

- Πιστεύει ότι η επιστήμη και η θρησκεία είναι παιδιά της φιλοσοφίας -ότι ο κάθε άνθρωπος πάει την φιλοσοφία, όπως την αντιλαμβάνεται, προς τα εκεί που την καταλαβαίνει και τον βολεύει καλύτερα: ή σαν άνοιγμα οφθαλμών προς τα οράματα που μέσω πειραματισμού και σπουδής θα γεννήσουν επιστήμη, ή σαν άνεση και ζεστασιά ανωτέρων δυνάμεων που δίνουν σιγουριά στην αβεβαιότητα της ύπαρξης,

- Πιστεύει ότι μια κοινωνία ανθρώπων μπορεί να επιβιώσει στον χρόνο, οργανωμένη και ειρηνικά, μόνο μέσω κανόνων, νόμων και παραδόσεων που επιτρέπουν την συνέχεια μιας ταυτότητας αλλά και την ασφάλεια και σταθερότητα στην καθημερινότητα,

- Πιστεύει ότι, όπως η θρησκεία καθρεπτίζει την φιλοσοφία που την γέννησε, έτσι και η επιστήμη καθρεπτίζει τα οράματα που μετάλλαξαν σε πειράματα, και, ως εκ τούτου, η μόνη διαφορά μεταξύ θρησκείας και επιστήμης είναι η εικονογράφηση που επιτρέπει την κατανόηση της ύπαρξης, από τον κάθε άνθρωπο, άσχετα από την διανοητική ικανότητα ή μόρφωσή του.

- Πιστεύει πως η επιστήμη βαδίζει με βήματα αργά αλλά σίγουρα -όμως ότι και αυτά μπορούν να ακολουθήσουν προσωρινούς δρόμους που θα διορθωθούν αργότερα καθώς ανακαλύπτουμε και μαθαίνουμε περισσότερα,

- Πιστεύει ότι η εικονογράφηση που περικλείει τις μεταφορές της κάθε θρησκείας κρύβει μέσα της το κλειδί για να ενωθεί τον γιν-και-γιανγκ του μαύρου-άσπρου κύκλου που αποτελείτο δίδυμο επιστήμη-θρησκεία.

- Πιστεύει ότι το δέος, ή και φόβος, που προκαλείται από το άγνωστο, είναι ο πυρήνας του κίνητρου της σκέψης στον οποίο οι άνθρωποι έχουν δώσει την έννοια που αποκαλούν "Θεό" -ή, "απόλυτη γνώση".

- Ότι, κι αν ακόμα ένας άνθρωπος δεν μπορεί, ή δεν θέλει, για κάποιο λόγο, να κάνει τα δειλά βήματα που θα τον βγάλουν από την σπηλιά της ασφάλειας, και πιστεύει ότι ο θεός είναι ένα υπέρτατο ων, έχει, αυτός ο άνθρωπος, μέσα του, ούτως ή άλλως, στην εικονογράφηση του θεού του, τον σπόρο που μια μέρα γι αυτόν ή τα παιδιά του θα θεριέψει σε γνώση -η οποία γνώση χωρίς αυτή την εικόνα δεν θα ερχόταν στον συγκεκριμένο άνθρωπο...

- Ένας άνθρωπος μπορεί να σπουδάσει 15 χρόνια για να καταλάβει λίγο από το Σύμπαν, την Ζωή, και τους νόμους της Φυσικής και Εξέλιξης, και ένας άλλος άνθρωπος μπορεί σε πέντε λεπτά να πιστέψει στο Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα της Νίκαιας, και χωρίς να το καταλάβει να εννοήσει τις ίδιες σκέψεις με τον επιστήμονα, χωρίς την γνώση. Και, ίσως μια μέρα να το δει αλλιώς και να κάνει το βήμα έξω από την σπηλιά.

Ένας άνθρωπος που πιστεύει τα παραπάνω, τι να απαντήσει όταν του γίνει η απλή, αν όχι απλοϊκή ερώτηση: "Πιστεύεις στον Θεό;"

Ότι και να απαντήσει, "Ναι", ή "Όχι", θα έχει προδώσει μέρος αυτών που πιστεύει όχι γιατί δεν υπάρχει απάντηση αλλά επειδή η ερώτηση είναι ελλιπής. Και πολλοί από τους συνομιλητές που θα είχαν κάνει μια τέτοια ερώτηση, δεν θα ήθελαν -ή δεν θα μπορούσαν (για διάφορους λόγους) να δεχτούν την  απάντηση.

Γι αυτό, πολλοί άνθρωποι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με την ριψοκίνδυνη εκδοχή του να εξερευνήσουν μια ιδέα, ή φιλοσοφική άποψη, κρύβονται στο καταφύγιο του να εξανίστανται για όλα τα "εγκλήματα" που έχουν κάνει οι αντιπρόσωποι των κοινωνικών οργανώσεων των θρησκειών ανά τους αιώνες αποφεύγοντας έτσι την συζήτηση πέραν των δύο διαστάσεων του "Ναι" ή "Όχι". Ή, καταφεύγουν στην ασφάλεια του να παπαγαλίζουν αυτά που είπαν άλλοι ανά τους αιώνες κι ας μην έχουν καταλάβει τι σημαίνουν αυτά που επαναλαμβάνουν. Και έτσι, με το "Ναι" ή "Όχι" παρακάμπτεται η αναστάτωση του να κοιτάξει κανείς την φύση, και την φύση του, στα μάτια.

Μια από τις τρομερές περιοχές που πολλοί κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν, είναι η άποψη ότι μια οποιαδήποτε θρησκεία είναι μια απλουστευμένη εικονογράφηση της ίδιας αλήθειας που πρεσβεύει η επιστήμη, αν όχι πρόδρομος αυτής. Δεχόμενοι κάτι τέτοιο θα έμεναν χωρίς αντικείμενο αντίρρησης... και χωρίς κάτι προς το οποίο να εκφέρει κανείς αντίρρηση πολλοί βρίσκουν δυσκολία στο να πιστέψουν οτιδήποτε. Ένας επιστήμονας θα έπρεπε να είναι πραγματικός επιστήμονας για να πιστεύει στην επιστήμη του και την ίδια στιγμή να δέχεται εκείνους που αρκούνται στην θρησκεία σαν μέλη του ιδίου πιστεύω. Είναι πολύ πιο εύκολο να πει κανείς ότι ο θεός των θρησκόληπτων δεν υπάρχει, παρακάμπτωντας έτσι την άποψη ότι θεός δεν είναι απαραίτητα μόνο ένα υπέρτατο ων αλλά πιθανόν να είναι η απλούστευση των ίδιων του των πιστεύω. Και με αυτόν τον τρόπο διαχωρίζει την ανθρωπότητα σε τουλάχιστον δύο αντίθετες ομάδες αντί να την δεχτεί ως μια πολύπλοκη ενότητα.


Τους τελευταίους αιώνες το μαύρο και άσπρο του γιν-και-γιανγκ κύκλου της κατανόησης διαχωρίζεται με μια λέξη, η ρήση της οποίας θεωρείτο έγκλημα επί χιλιετηρίδες: Αθεϊσμός. Άθεος.

Τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη: Ότι ο ενστερνιζόμενος το νόημά της δηλώνει ότι δεν πιστεύει πως υπάρχει θεός. Είναι άθεος -άνευ θεού. Είναι το "Όχι" του παραπάνω αναφερθέντος "Ναι" ή "Όχι".

Αυτός ο ορισμός, το "είμαι Άθεος" (ή Αθεϊστής) προϋποθέτει ότι η λέξη/έννοια "θεός" εννοεί αποκλειστικά ένα υπέρτατο ων. Και επιτρέπει στον ενστερνιζόμενο την λέξη "Άθεος" να δηλώσει σε τι δεν πιστεύει.

Εδώ βρίσκω δύο προβλήματα. Το πρώτο είναι ότι είναι απλοϊκό και, ειλικρινά, αμόρφωτο, να βάζουμε όλες τις έννοιες της λέξης "θεός" στον κουβά του υπέρτατου όντος, και ανεύθυνο να πολεμάμε εναντίων της δομής που κρατά την κοινωνία των δισεκατομμυρίων ένα βήμα πριν το χείλος της αβύσσου που είναι η ύπαρξη.

Το δεύτερο πρόβλημα όμως είναι κατά την γνώμη μου σημαντικότερο: Η λέξη αφαιρεί από τον "άθεο", ή "αθεϊστή", την δήλωση εκείνων στα οποία πιστεύει, επιτρέποντας του να δηλώσει μόνο το τι αρνείται.

Από την μία μεριά η αξίωση ότι η έννοια "θεός" προϋποθέτει ένα υπέρτατο ων και δεν μπορεί να περικλείει άλλες φιλοσοφικές ή μεταφορικές εξηγήσεις, και από την άλλη η επιθετική στάση της άρνησης αντί της πρότασης, έδωσαν την κατεύθυνση της σύγκρουσης τους τελευταίους αιώνες μεταξύ δύο περιοχών που θα έβρισκαν περισσότερη ειρήνη και εξύψωση αν συνειδητοποιούσαν ότι ανήκουν στον ίδιο κύκλο.

Είναι αλήθεια ότι η λέξη Άθεος, ή Αθεϊσμός, είναι εμπεδωμένη, παραδεκτή και αποδεκτή, αντιπροσωπεύοντας πάρα πολλά εκατομμύρια ανθρώπους. Απλά εγώ διαφωνώ με την χρήση της λέξης. Όχι με τα πιστεύω εκείνων που την χρησιμοποιούν μια που και τα δικά μου πιστεύω είναι παράλληλα αν όχι όμοια με τα δικά τους.

Δεν μπορώ να λάβω μέρος στην χρήση μιας λέξης που εκ του ορισμού και της φύσης της διαιρεί τους ανθρώπους με νόημα αφαιρετικό και αρνητικό, αντί να τους ενώνει με το τι έχουν κοινό.

Η επιστήμη έχει ανακαλύψει τόσα πάρα πολλά, που έχει συνειδητοποιήσει πλέον το πόσο ελάχιστα είναι αυτά που γνωρίζει. 

Η επιστήμη, λέγεται, έχει δύο ορόφους. Ο Πρώτος Όροφος είναι ο παράδεισος, όπου ο άνθρωπος σκέπτεται και οραματίζεται τις πιθανότητες, δημιουργώντας θεωρίες, και το Ισόγειο είναι η κόλαση, όπου ένας άλλος άνθρωπος πρέπει να πειραματιστεί επιστημονικά για να αποδείξει το σωστό ή εσφαλμένο της θεωρίας.

Από την Βικιπαίδεια:

Στην ασιατική φιλοσοφία, η έννοια του yin yang (απλοποιημένα κινέζικα: 阴阳 Παραδοσιακά κινέζικα: 阴阳 Pinyin: yīnyáng), η οποία συχνά αναφέρεται στη Δύση ως "γιν και γιανγκ», χρησιμοποιείται για να περιγράψει πώς πολικά αντίθετα ή φαινομενικά αντίθετες δυνάμεις είναι αλληλένδετοι και αλληλοεξαρτώμενοι στον φυσικό κόσμο, και πώς μπορούν να προκαλέσουν ο ένας τον άλλο με τη σειρά του. Έτσι, τα αντίθετα υπάρχουν μόνο σε σχέση το ένα με το άλλο. Η ιδέα έγκειται στην προέλευση πολλών κλάδων της κλασικής κινεζικής επιστήμης και της φιλοσοφίας, αλλά και ως πρωταρχική κατευθυντήρια γραμμή της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, και αποτελεί κεντρική αρχή για τις διάφορες μορφές των κινεζικών πολεμικών τεχνών και της άσκησης, όπως Baguazhang, Τάϊ Τσι Τσουάν (Τάι Τσι), και qigong (Τσι Κουνγκ) και της μαντείας I Ching. Πολλές φυσικές δυαδικότητες-πχ. σκοτάδι και το φως, γυναίκες και άνδρες, χαμηλά και υψηλά, κρύο και ζέστη, νερό και φωτιά, αέρας και η γη- έχουν θεωρηθεί ως εκδηλώσεις του γιν και του γιανγκ (αντίστοιχα).

Yin Yang δεν είναι αντίθετες δυνάμεις (δυαδικότητες), αλλά συμπληρωματικά αντίθετα που αλληλεπιδρούν μέσα σε ένα μεγαλύτερο σύνολο, ως μέρος ενός δυναμικού συστήματος. Τα πάντα έχουν τις δύο πτυχές του γιν και του γιανγκ, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι και το αντίστροφο, αλλά ένα από αυτά τα θέματα μπορεί να εκδηλωθεί πιο έντονα σε συγκεκριμένα αντικείμενα. Η έννοια του γιν και του γιανγκ συχνά συμβολίζεται με διάφορες μορφές του συμβόλου Taijitu, με το οποίο είναι ίσως περισσότερο γνωστή στον Δυτικό πολιτισμό.

Υπάρχει η αντίληψη (κυρίως στη Δύση), ότι γιν και γιανγκ αντιστοιχούν σε κακό και καλό. Ωστόσο, η ταοϊστική φιλοσοφία απορρίπτει ερμηνείες με διάκριση καλού / κακού, και άλλες διχοτομικές ηθικές κρίσεις, με προτίμηση στην ιδέα της ισορροπίας. Κομφουκιανισμός (κυρίως τη φιλοσοφία της Dong Zhongshu, γ. το 2ο αιώνα π.κ.ε.) επισύναψε μια ηθική διάσταση στην ιδέα του yin και του yang, αλλά η σύγχρονη έννοια του όρου πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από τις βουδιστικές προσαρμογές της ταοϊστικής φιλοσοφίας.

Αυτό που προτείνω είναι ένα νόημα όπου ο κύκλος είναι η γνώση (ενεργοποιούμενη μέσω της φιλοσοφίας: ερωτήσεων και απαντήσεων), και το μαύρο και το άσπρο είναι η θρησκεία και η επιστήμη.

Πέρσι τέτοιες μέρες έγραψα μια σειρά έξι αναρτήσεων που πραγματεύονταν τις φιλοσοφίες των διαφόρων πίστεων, από αθεϊσμό έως Χριστιανισμό, και προσπάθησα να προτείνω μάλιστα ότι ο Χριστιανισμός, θεμελιωθείς τον τέταρτο αιώνα στην Νίκαια έκρυβε την Ελληνορωμαϊκή γνώση του Σύμπαντος-Ζωής-Νόμων Φυσικής/Εξέλιξης κρυμμένους μεταφορικά στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα:

- Τι Άθεος είμαι;
- Τι Ξέρουμε;
- Πως φθάσαμε εδώ;
- Μέγας Διαγωνισμός #2
- Στην Αρχή
- Η Μαρία της Ντροπής

και, ένα χρόνο πρωτύτερα:

- Από τους τρεις ο δυσκολότερος

Από την πρώτη ανάρτηση, Τι Άθεος είμαι; με την αποφασιστική βοήθεια του Epanechnikov και του ManBlogg, ξεκινήσαμε δυναμικά, με 71 σχόλια, και εκείνη η πρώτη ανάρτηση έχει γίνει η πιο διαβασμένη του μπλογκ αυτού. Όμως, γύρω στην τέταρτη ανάρτηση, πέσαμε πάνω στον ψυχωτικό τοίχο που δεν επιτρέπει σε πολλούς Έλληνες να δουν πέρα από τους παπάδες τους. Έτσι το επιχείρημα ανάπτυξης φιλοσοφικών ερωτήσεων στην καμπύλη των 6 αναρτήσεων δεν επέτυχε πλήρως.

Είναι τώρα ένας χρόνος αργότερα, και σκέφτηκα να προτείνω μια άλλη οδό προσβάσεως -και η επιτυχία, ή όχι, θα εξαρτηθεί όπως πάντα από την γνώμη σας.

Ο Stephen Hawking, στο βιβλίο του το 1988, Μια Σύντομη Ιστορία του Χρόνου (A Brief History of Time), έγραψε την εξής ιστοριούλα:

Ένας πολύ γνωστός επιστήμονας (μερικοί λένε ότι ήταν ο Bertrand Russell) έδωσε μια φορά μια δημόσια διάλεξη για την αστρονομία. Περιέγραψε πώς η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο και το πώς ο ήλιος, με τη σειρά του, εκτελεί τροχιές γύρω από το κέντρο μιας τεράστιας συλλογής άστρων που ονομάζουμε γαλαξία. Στο τέλος της διάλεξης, μια ηλικιωμένη γιαγιά στο πίσω μέρος της αίθουσας σηκώθηκε και είπε: «Αυτά που μας είπατε είναι μπούρδες. Ο κόσμος είναι μια επίπεδη πλάκα που στηρίζεται πάνω στο καβούκι μιας τεράστιας χελώνας" Ο επιστήμονας με ένα χαμόγελο ανωτερότητας απάντησε, «Πάνω σε τι στέκεται η χελώνα;" «Είσαι πολύ έξυπνος, νεαρέ, πολύ έξυπνος», απάντησε η γηραιά κυρία* "Είναι χελώνες η μία πάνω στην άλλη μέχρι κάτω"

*Αν η κυρία αυτή ζει ακόμα και διαβάζει το παρόν, παρακαλώ να σχολιάσει.

Ένα πολύ σχετικό άρθρο του Ian Jack στην εφημερίδα TheGuardian, πρότεινε σε σχόλιό του ο Epanechnikov:

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/dec/23/ian-jack-not-an-atheist
κι άλλο ένα:
http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/jan/05/non-rational-religious

 http://dimitristhinks.blogspot.gr/2012/01/blog-post.html